بلوک سبک AAC و لیکا

بلوک AAC یا بتن هوادار اتوکلاوشده از سیمان، آهک، ماسه سیلیسی و پودر آلومینیوم ساخته می‌شود و ساختار متخلخل آن، وزن را تا حدود یک‌چهارم آجر فشاری پایین می‌آورد. کاهش وزن دیوارهای داخلی و پیرامونی مستقیماً بار مرده و در نتیجه نیروی زلزله وارد بر سازه را کم می‌کند، که در بازسازی و اضافه طبقه اهمیت زیادی دارد. بلوک لیکا از دانه رس منبسط‌شده ساخته می‌شود، از AAC سنگین‌تر ولی مقاوم‌تر به رطوبت است و برای دیوار حیاط، جان‌پناه و محیط‌های نم‌دار گزینه بهتری است.

مزیت دوم این بلوک‌ها عملکرد حرارتی است. ضریب هدایت حرارتی AAC حدود 0.11 تا 0.16 وات بر متر کلوین است، در حالی که آجر فشاری بالای 0.7 قرار دارد. همین اختلاف باعث می‌شود دیوار AAC بخشی از الزامات مبحث نوزدهم را بدون لایه عایق جداگانه تأمین کند. مقاومت در برابر آتش هم بالاست و بلوک AAC غیرقابل اشتعال است.

مهم‌ترین اشتباه، نگاه کردن به این بلوک به چشم دیوار باربر است. AAC و لیکا در ساختمان‌های اسکلت‌دار فقط دیوار پرکننده هستند و باید با نبشی، بستر خاموت یا وادار فلزی به سقف و ستون مهار شوند تا در زلزله خارج از صفحه نیفتند. اشتباه دوم، اجرای AAC با ملات ماسه‌سیمان معمولی و درز ضخیم است؛ این بلوک با چسب مخصوص و درز 2 تا 3 میلی‌متری اجرا می‌شود و ملات ضخیم، پل حرارتی می‌سازد و ترک ایجاد می‌کند. اشتباه سوم، بی‌توجهی به جذب آب بالای AAC است؛ سطح باید پیش از اندود مرطوب و پرایمر شود تا گچ و ملات، آب خود را از دست ندهند و پودری نشوند.

در محیط‌های دائماً مرطوب مانند سرویس بهداشتی و دیوار مجاور خاک، AAC بدون آب‌بندی کامل انتخاب مناسبی نیست و بهتر است از لیکا یا آجر استفاده شود.